Gökküþagý

Dünyanýn bütün renkleri bir gün bir araya toplanmýþlar ve hangi rengin en önemli en özel olduðunu tartýþmaya baþlamýþlar:

YEÞÝL demiþ ki:

"Elbette en önemli renk benim..ben hayatýn ve umudun rengiyim..çimenler,aðaçlar,yapraklar için seçilmiþim..Þöyle bir yeryüzüne bakýn, her taraf benim rengimle kaplý..."

MAVÝ hemen atýlmýþ:

"Sen sadece yeryüzünün rengisin..ya ben? Ben hem gökyüzünün hem denizin rengiyim. Gökyüzünün mavisi insanlara huzur verir, ve huzur olmadan siz hiçbir iþe yaramazsýnýz"

SARI söz almýþ:

"Siz dalga mý geçiyorsunuz? Ben bu dünyaya sýcaklýk veren rengim..güneþin rengiyim.. ben olmazsam soðuktan donarsýnýz hepiniz"

TURUNCU onun sözünü kesmiþ:

"Ya ben?? Ben saðlýk ve direncin rengiyim...insan yaþamý için gerekli vitaminler hep benim rengimde
bulunur..portakalý, havucu düþünün.. ben pek ortalarda görünen bir renk olmayabilirim ama güneþ doðarken ve batarken gökyüzüne o güzel rengi veren de benim unutmayýn"

KIRMIZI daha fazla dayanamamýþ:

"Ben hepinizden üstünüm!!! Ben kan rengiyim!! Kan olmadan hayat olur mu!! Ben tehlike ve cesaretin
rengiyim!!! Savaþýn ve ateþin rengiyim!! Aþkýn ve tutkunun rengiyim!!!Bensiz bu dünya bomboþ olurdu!!!"

MOR ayaða kalkmýþ:

"Hepinizden üstün benim.. ben asalet ve gücün rengiyim. Bütün krallar, liderler beni seçmiþlerdir.. ben otorite ve bilgeliðin rengiyim, insanlar beni sorgulamaz.. dinler ve itaat ederler"

ve bütün renkler hep bir aðýzdan kavgaya tutuþmuþlar... her biri diðerini itip kakýyor "en büyük benim" diyormuþ... derken.. bir anda þimþekler çakmýþ ve yaðmur damlacýklarý gökten düþmeye baþlamýþ... bütün renkler neye uðradýklarýný þaþýrmýþ, korkuyla birbirlerine sarýlmýþlar..

ve YAÐMUR'un sesi duyulmuþ...

"Sizi aptal renkler..bu kavganýzýn anlamý ne, bu üstünlük çabanýz neden? Siz bilmiyor musunuz ki her biriniz farklý bir görev için yaratýldýnýz, birbirinizden farklýsýnýz ve her biriniz kendinize özelsiniz... Þimdi el ele tutuþun ve bana gelin"

Renkler bunun üzerine kendilerinden çok utanmýþlar.. el ele tutuþup birlikte gökyüzüne havalanmýþlar ve bir yay seklini almýþlar..

Yaðmur onlara "bundan böyle..." demiþ.."her yaðmur yadýðýnda siz birleþip bir renk cümbüþü halinde gökyüzünden yeryüzüne uzanacaksýnýz ve insanlar sizi gördükçe huzur duyacaklar, güç bulacaklar..insanlara yarýnlar için umut olacaksýnýz.....gökyüzünü bir kuþak gibi saracaksýnýz ve size G Ö K K U Þ A Ð I diyecekler.. anlaþtýk mý?"

Bu yüzden ne zaman dünyamýz yaðmurla yýkansa, ardýndan gökyüzünde G Ö K K U Þ A Ð I belirir..

Biz de gökkuþaðýndaki o renkler gibi birbirimizden farklýyýz ve hepimiz özeliz..bunu bilerek etrafýmýzla uyum içinde yaþamalýyýz.